แม่บ้าน ใน เมืองภูเก็ต, ภูเก็ต

ในตัวเมืองภูเก็ตมีอาคารเก่าอยู่มากมายทั่วไป แต่ย่านที่มีอาคารเก่าที่สามารถเดินชมความงดงามได้ตลอดสายของถนน มีชื่อว่า ถนนดีบุก ถนนกระบี่ ถนนถลาง และถนนเยาวราช และเนื่องจากถนนเหล่านี้อยู่ในย่านเมืองเก่าของภูเก็ต

ในอดีต ภูเก็ตเคยเป็นเมืองท่าสำคัญทางฝั่งตะวันตกของแหลมมลายู ซึ่งมีชาวจีนเข้ามาค้าขายกันก่อนที่บางเมืองจะตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตก เช่น เมืองมะละกา ของมาเลเซีย ที่มีโปรตุเกส ฮอลันดา และอังกฤษ ผลัดเปลี่ยนกันเข้ามาครอบครอง ถึงแม้ภูเก็ตจะไม่ได้ถูกครอบครองโดยชาวต่างชาติ แต่ด้วยการติดต่อทำมาค้าขายการลงทุนในอุตสาหกรรมเหมืองแร่ จึงมีการนำรูปแบบศิลปวัฒนธรรมเข้ามาเผยแพร่ รวมถึงสถาปัตยกรรม ที่มีลักษณะผสมผสานกันระหว่างศิลปะตะวันตกและศิลปะตะวันออกเรียกว่า "อาคารแบบโคโลเนียล"

คำว่า Colony นั้นแปลว่า อาณานิคม เมืองขึ้น เมื่อเราใช้คำว่า Colonial ซึ่งเป็นคำ Adjective แปลว่า เกี่ยวกับ หรือเกี่ยวข้องกับ อาณานิคม เมื่อนิยามสถาปัตยกรรมว่า Colonial Style จึงหมายถึงศิลปะแบบอาณานิคม บางคนอาจมีความรู้สึกขัดแย้งเมื่อได้ยินคำว่า “ศิลปะแบบอาณานิคม” เพราะภูเก็ตหรือประเทศไทยไม่เคยตกเป็นอาณานิคมของชาวตะวันตก แต่สรุปคร่าว ๆ ได้ดังนี้ว่า Colonial Style เป็นศิลปะแบบตะวันตกชนิดหนึ่ง เกิดขึ้นในช่วงล่าอาณานิคม ซึ่งพบเห็นได้ในแถบประเทศเพื่อนบ้านไทย แม้ “สยาม” และ “ภูเก็ต” จะที่ไม่เคยเป็นอาณานิคมของใคร แต่ถึงกระนั้นสถาปัตยกรรมตะวันตกในยุคนั้นก็เข้ามายังสยามด้วย

รูปแบบของสถาปัตยกรรมจึงมีลักษณะผสมผสาน Colonial style ของแต่ละพื้นที่ไม่เหมือนกัน แต่ละพื้นที่จะได้รับอิทธิพลของช่างพื้นถิ่นเข้าไปผสมอยู่ด้วย อย่างที่ภูเก็ต ตึกแถวหรือ “เตี้ยมฉู่” และคฤหาสน์หรือ “อั่งม้อหลาว” อั่งม้อหลาว เป็นภาษาจีนฮกเกี้ยน “อั่งม้อ” แปลว่า ฝรั่ง หรือชาวต่างชาติ ส่วนคำว่า “หลาว” แปลว่า ตึกคอนกรีต อั่งม้อหลาว ก็คือคฤหาสน์แบบฝรั่งที่นายหัว (เจ้าของ) เหมืองแร่ของภูเก็ตสร้างเป็นที่อยู่อาศัยในสมัยนั้น “เตี้ยมฉู่” ตึกแถวเป็นสถาปัตยกรรมอาคารสองชั้นที่เป็นกึ่งร้านค้ากึ่งที่อยู่อาศัย ลักษณะลึกและแคบ พื้นที่ชั้นล่างแบ่งพื้นที่ใช้สอยลึกลงไปตามความลึกของอาคาร แบ่งออกได้ถึงห้าส่วน ด้านหน้าเป็นร้านค้าหรือสำนักงาน ถัดไปเป็นห้องรับแขก ห้องพักผ่อน ห้องอาหาร ห้องครัว ภายในอาคารมักมีฉิ่มแจ้หรือบ่อน้ำบาดาลหนึ่งบ่อ (ความเชื่อเรื่องฮวงจุ้ยด้วย) และเจาะช่องให้อากาศถ่ายเทและแสงส่องเข้าอาคาร ตึกแถวในภูเก็ตจึงเย็นสบาย ส่วนที่ชั้นสองเป็นห้องนอนหน้าตึกแถวมีทางเดินเท้า ทำเป็นช่องซุ้มโค้งเชื่อมกันไปตลอด ทั้งแนวตึกแถว เรียกว่า อาเขต (arcade) โดยมีชั้นบนยื่นล้ำออกมาเป็น หลังคากันแดดกันฝนซึ่งตกเกือบตลอดปี นับเป็นสถาปัตยกรรมที่สัมพันธ์กับ สภาพภูมิอากาศอย่างยิ่ง อีกทั้งยังแสดงให้เห็นถึงความเอื้ออาทร ของเจ้าของบ้านกับผู้สัญจรไปมาหรือมาทำธุระซื้อขายของ ที่ชั้นสองด้านหน้าอาคารเน้นการเจาะ ช่องหน้าต่างเป็นซุ้มโค้งคูหาละสามช่อง ขนาบข้างด้วยเสาแบบกรีก และโรมัน บนพื้นผนังตกแต่งด้วยลายปูนปั้นทั้งแบบจีนและตะวันตก ผสมกันอย่างลงตัว เมื่อรู้อย่างนี้แล้วหากมีโอกาสเดินชม ถนนถลาง ถนนดีบุก ถนนพังงา และถนนกระบี่ ก็จะเข้าใจลึกซึ้งและสนุกมากขึ้น

ว่ากันด้วย อาหารการกินของเมืองภูเก็ตนั้นมีเมนูหลากหลายให้ชิมเนื่องจากวัฒนธรรมที่หลากหลาย มีทั้งของคาว ของหวาน อาหารว่าง ที่เป็นการผสมผสานระหว่างอาหารของแต่ละเชื้อชาติ แต่ละวัฒนธรรม ที่ผู้คนหลากหลายเข้ามาตั้งรกรากอยู่ในพื้นที่เกาะภูเก็ต อย่างขนมพื้นเมืองของภูเก็ต ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นขนมสไตล์เปอรานากัน (Peranakan กลุ่มนี้มีวัฒนธรรมใกล้เคียงกับกลุ่มเปอรานากันในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย และสิงคโปร์) ก็มีหลายชนิดให้เลือกสรรที่มีตามร้านน้ำชา ร้านขายขนม ไปจนถึงคาเฟ่สมัยใหม่ เช่นเดียวกัน เมื่อขนมมีความเกี่ยวข้องกับ เปอรานากัน เราสามารถเห็นหรือชิมขนมชนิดเดียวกันในกลุ่มประเทศนี้อีกด้วย เราอาจจะแปลกใจที่ชื่อเรียก อาจออกเสียงเหมือนกันกับที่ภูเก็ต

เต้าส้อ หน้าตาคล้ายกับขนมเปี๊ยะชิ้นเล็กๆ ดั้งเดิมมี 2 ไส้ คือ ไส้หวานซึ่งทำจากถั่วกวน และไส้เค็ม แต่ปัจจุบันมีการดัดแปลงทำให้มีไส้ รสต่างๆ มากขึ้น ความต่างระหว่างเต้าส้อกับขนมเปี๊ยะคือขนาดและไส้ ขนมเปี๊ยะจะมีไส้จันอับหวาน ๆ ซึ่งไม่มีในเต้าส้อ

ขนมพริก หน้าตาคล้ายกับคุกกี้ ขนมพริก เป็นขนมของว่าง ที่นิยมทานคู่กับน้ำชา มีรสชาติหวานกรอบ เผ็ดร้อนด้วยตัวเมล็ดพริกไทยดำ เวลากินจะได้ความกรอบ ความหอม มีรสหวานนิดๆ

บี้พ้าง เป็นขนมข้าวพองทอดกรอบ โดยใช้ข้าวเหนียวทอดกรอบจนสีเหลืองทอง ผสมกับหอมเจียว คลุกเคล้าด้วยน้ำตาลเคี่ยว รสชาติของบี้พ้าง เมื่อกัดแล้ว จะได้ทั้งรสหวาน ๆ เค็มๆ และ กลิ่นหอมจากหอมเจียว ข้าวพองที่เคี้ยวได้กรุบๆ อร่อยเข้ากันกับเครื่องดื่มยามบ่าย

ขนมพังเปี๊ยะ หรือขนมผ่างเปี๊ยะ ขนมพื้นเมืองของภูเก็ต ที่ได้รับอิทธิพลมาจากจีนฮกเกี้ยน ซึ่งคำว่าผ่างจริงๆ ก็แปลว่า กลม ขนมลูกกลมๆ พองๆ สีขาว ตัวไส้ออกรสหวาน เคลือบอยู่ด้านในบางๆ

โกซุ้ย หรือ ขนมถ้วยน้ำตาลแดง หน้าตาเหมือนขนมถ้วย ถ้วยเล็กๆ ที่ทำจากน้ำตาลแดง ผสมกับแป้งข้าวเจ้า แป้งมันสำปะหลัง และแป้งท้าวยายม่อม ผสมน้ำตาลแดง ใส่ถ้วยแล้วนำไปนึ่ง ตัวขนมมีรสออกหวานๆ นุ่มเหนียวหนึบหนับ กินคู่กับมะพร้าวขูดฝอยเคล้าเกลือให้ออกรสเค็มเล็กน้อย

อาโป๊ง ทำจากแป้งข้าวเจ้า ไข่ไก่ น้ำตาลทราย กะทิ น้ำ และยีสต์ นำไปทอดในกระทะหลุม ทอดออกมาร้อนๆ ตรงขอบจะบางกรอบ ตรงกลางนุ่ม รวชาติหวานมัน หอมกะทิ

บีโกหมอย เป็นของหวานทำจากข้าวเหนียวดำที่ต้มจนเปื่อย แล้วใส่น้ำตาลทรายนิด ข้าวเหนียวสีดำที่สามารถเคี้ยวได้หนึบหนับ รสชาติหวานๆ มัน ๆ รับประทานโดยราดน้ำกะทิข้นๆ ที่ใส่เกลือเล็กน้อยลงไปตัดความหวานของข้าวเหนียว ด้วยน้ำกะทิเค็มๆ ตัดกับรสหวาน เป็นรสชาติและเสน่ห์ของบีโกหมอย เมื่อ ทานรวมกันแล้ว ได้รสชาติที่เหมาะเจาะลงตัวทีเดียว

ยังมีขนมหวานอีกมากมายที่บอกความเป็นตัวตนของภูเก็ต ทุกอย่างมีรส รสของวัฒนธรรม

การจ้างแม่บ้านพาร์ทไทม์หรือใช้บริการแม่บ้านอิสระคุ้มค่าจริงหรือ หากคุณกำลังกังวลเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายเมื่อต้องใช้บริการแม่บ้านอิสระ การจ้างพนักงานทำความสะอาดนอกเวลาหรือแม่บ้านเป็นเวลา 4 ชั่วโมงจะทำให้คุณเสียค่าใช้จ่ายจะคุ้มหรือไม่เมื่อเทียบกับแม่บ้านเต็มเวลา หรือสงสัยว่ามีตัวเลือกที่ถูกกว่านี้หรือไม่

บริการแม่บ้านชั่วคราวหรือแม่บ้านอิสระกลายเป็นที่นิยมในหมู่ครอบครัวชาวต่างชาติในภูเก็ต โดยเฉพาะหนุ่มสาวที่แต่งงานแล้ว ด้วยเหตุผลต่อไปนี้

1.ค่าจ้างถูกกว่า เมื่อเปรียบเทียบกันการจ้างแม่บ้านประจำหรือแม่บ้านเต็มเวลา การจ้างแม่บ้านชั่วคราวจะมีอัตราค่าบริการที่ถูกกว่า และสามารถเรียกใช้บริการได้ตามต้องการ

2. ความเป็นส่วนตัว แม่บ้านชั่วคราวจะออกไปเมื่องานเสร็จดังนั้นคุณจะได้รับความเป็นส่วนตัว หากไม่พอใจในบริการของแม่บ้าน นายจ้างสามารถเปลี่ยนผู้ให้บริการ