ติวเตอร์ ใน ดุสิต, กรุงเทพมหานคร

เขตดุสิต แต่เดิมคือ อําเภอดุสิต ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการปรับปรุงจัดรูปแบบการปกครองใหม่ตามแบบตะวันตก เพื่อให้มีความทันสมัย โดย แบบพื้นที่มณฑลกรุงเทพมหานครออกเป็นอําเภอต่างๆ อําเภอดุสิต ได้เริ่มก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2457 เป็น 1 ใน 8 อําเภอชั้นใน ตั้งที่ว่าการอําเภอ อยู่ริมคลองเปรมประชากรตัดถนนสุโขทัย โดยมีหลวงอภิบาลดุสิต เป็น นายอําเภอคนแรกในปี พ.ศ. 2460

มาวันนี้เขตดุสิตเป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร มีแหล่งการค้าเกิดขึ้นมากมาย แหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก เขตทหาร แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรม นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ที่ตั้งรัฐสภา กระทรวงต่าง ๆ และพระราชวัง เช่น พระราชวังดุสิต ซึ่งมีพระบรมรูปทรงม้า อยู่ที่ ลานพระราชวังดุสิต หรือที่เรียกกันว่า "ลานพระรูป" และมีพระที่นั่งและพระตำหนักหลายองค์ในบริเวณพระราชวังดุสิต ที่สำคัญ อาทิ พระที่นั่งอนันตสมาคม และ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ที่ประทับประจำของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถเมื่อประทับในกรุงเทพมหานคร ยังมีพระที่นั่งที่สำคัญคือพระที่นั่งวิมานเมฆ พระที่นั่งวิมานเมฆ เป็นพระที่นั่งที่สร้างด้วยไม้สักทองที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นพระที่นั่งถาวรองค์แรกในพระราชวังดุสิต ได้รับการออกแบบโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ด้วยรูปแบบตะวันตกผสมผสานรูปแบบไทย ที่เรียกว่า วิกตอเรีย ส่วนการเดินทางนั้น หากไม่ใช่ทางรถยรต์ที่คุ้นเคย ก็ยังมี รถไฟ ทางรถไฟสายเหนือก็ผ่านพื้นที่เขตนี้ โดยถือเป็นแนวเส้นแบ่งเขตระหว่างเขตดุสิตกับเขตราชเทวีและเขตพญาไทด้วย มี สถานีรถไฟจิตรลดา หรือสถานีรถไฟหลวงจิตรลดา ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต แต่เป็นสถานีพิเศษที่มิได้เปิดใช้เป็นการทั่วไปต่อสาธารณชน โดยใช้ที่หยุดรถโรงพยาบาลรามาธิบดีเป็นจุดโดยสารแทน และยังมี สถานีสามเสนตั้งอยู่ในแขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต นอกจากนั้นยังมีที่หยุดรถไฟยมราช ตั้งอยู่ในแขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต ส่วนทางน้ำนั้น อาศัย แม่น้ำเจ้าพระยา ในการคมนาคมและสัญจร มีท่าเรือท่าเรือพายัพ ท่าเรือโดยสารในแม่น้ำเจ้าพระยา ให้บริการในเส้นทางอำเภอปากเกร็ด-ท่าน้ำนนทบุรี-สาทร-วัดราชสิงขร-ราษฎร์บูรณะ โดยบริษัท เรือด่วนเจ้าพระยา จำกัด ถนนนครชัยศรี แขวงนครชัยศรี เขตดุสิต กรุงเทพฯโดยทั้งหมดตั้งอยู่ในพื้นที่ 10.665 ตารางกิโลเมตร ด้วยมีประชากร 83,897 คน

'พระที่นั่งวิมานเมฆ' เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินกลับจากประพาสทวีปยุโรปในปี พ.ศ. 2440 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ จัดซื้อที่สวนและนาระหว่างคลองผดุงกรุงเกษมจรดคลองสามเสนด้วยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ เพื่อจัดสร้างเป็นอุทยานสถานและพระราชทานนามอุทยานสถานแห่งนี้ว่า "สวนดุสิต" พอเกิดวิกฤตการณ์ ร.ศ.112 รัชกาลที่ 5 โดยโปรดเกล้าฯให้รื้อถอน “พระที่นั่งมันธาตุรัตน์โรจน์” และ “ตำหนัก” บางส่วน ไปที่โปรดเกล้าฯให้สร้างขึ้นที่เกาะสีชัง เมื่อ พ.ศ. 2435 แต่ยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ โดยโปรดเกล้าฯให้พระราชโยธาเทพ (กร หงสกุล ต่อมาเป็นพระยาราชสงคราม) เป็นนายงานรื้อพระที่นั่งมันธาตุรัตนโรจน์จากเกาะสีชังมาสร้างในสวนดุสิต เมื่อปี 2443 และสร้างเสร็จปี 2445 พระราชทานนามใหม่ว่า “พระที่นั่งวิมานเมฆ” และทรงวางศิลาฤกษ์พระที่นั่งเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2443 โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงกำกับการออกแบบ และ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้มีการเฉลิมพระที่นั่งวิมานเมฆ เมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2445 “พระที่นั่งวิมานเมฆ” มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่งดงามประณีตและได้รับอิทธิพลการก่อสร้างแบบตะวันตก สร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง ออกแบบโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฯกรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ด้วยรูปแบบตะวันตกผสมผสานรูปแบบไทย ที่เรียกว่า “วิกตอเรีย” จนมาถึงปี 2525 ผ่านไป 80 ปี “พระที่นั่งวิมานเมฆ” ได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ อันเป็นปีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 200 ปี และได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้ารับชมเมื่อ 2528 จนกระทั่งในปี 2559 “พระที่นั่งวิมานเมฆ” นั้นมีอายุการใช้งานเป็นเวลานาน 120 กว่าปี เกิดการทรุดตัวของอาคารทำให้ได้รับความเสียหาย จากนั้นในปี 2560 เกิดโครงการการปรับปรุงโครงสร้างชั้นใต้ดินของ “พระที่นั่งวิมานเมฆ” ขึ้น เป็นโครงการก่อสร้างกิจกรรมพิเศษในพระบรมวงศานุวงศ์ กรมโยธาธิการและผังเมือง งานปรับปรุง “พระที่นั่งวิมานเมฆ” เฉพาะส่วนงานโครงสร้างชั้นใต้ดิน ได้แก่ งานรื้อถอนพื้นพร้อมโครงสร้างพื้น ผนังก่ออิฐเดิม คาน-เสาคอนกรีต เสริมเหล็ก เสาเข็มไม้และงานระบบไฟฟ้า งานระบบสุขาภิบาล งานระบบปรับอากาศและระบายอากาศ พร้อมรื้อถอนโครงสร้างเดิมและจัดทําโครงสร้างใหม่ พอโครงสร้างเสร็จ จะทำการประกอบพระที่นั่งกลับคืนเหมือนเดิม ดังเช่นพระที่นั่งองค์เดิมที่ตั้งอยู่บนเกาะสีชัง จากนั้นถูกรื้อลงแล้วย้ายมาสร้างไว้ที่พระราชวังดุสิตเช่นเดียวกัน

มีสาเหตุหลายประการที่ติวเตอร์สามารถเข้าถึงและเข้าใจนักเรียนได้มากกว่าครูที่สอนในโรงเรียน ส่วนหนึ่งอาจมาจากการที่ครูประจำชั้นแต่ละคนต้องรับผิดชอบและดูแลนักเรียนในแต่ละชั้นซึ่งมีจำนวนมาก ดังนั้นการที่จะโฟกัสนักเรียนเป็นรายบุคคลเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก

ต่อไปนี้เป็นสามข้อดีที่นักเรียนจะได้เมื่อเรียนกับติวเตอร์

1. ติวเตอร์สามารถใส่ใจและโฟกัสกับนักเรียนเป็นรายบุคคล

ด้วยขนาดห้องเรียนที่เล็กและมีจำนวนนักเรียนน้อย ติวเตอร์จะสามารถให้คำแนะนำแบบตัวต่อตัวกับนักเรียนของตนได้มากขึ้น และนักเรียนเองจะมีโอกาสในการซักถามมากขึ้นด้วย แต่ในขณะสำหรับครูสอนในห้องเรียนขนาดใหญ่และมีนักเรียนจำนวนมาก การซักถามตัวต่อตัวแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย การเรียนแบบตัวต่อตัวทำให้นักเรียนได้รับความใส่ใจทั้งหมด การเรียนรู้จะง่ายขึ้น เครียดน้อยลง และสนุกสนานมากขึ้นสำหรับนักเรียน

2. การออกแบบเทคนิคการเรียนการสอนที่ถูกดัดแปลงให้เหมาะสมกับผู้เรียนแต่ละคน

การเรียนในห้องเรียนที่มีนักเรียนจำนวนมาก ครูผู้สอนใช้เทคนิคการสอนแบบทั่วไป คือสอนแบบเดียวกันทั้งชั้นเรียน แต่นักเรียนแต่ละมีความสามารถในการเรียนรู้ได้ต่างกันไป ครูก็จะยิ่งตอบสนองความต้องการของนักเรียนแต่ละคนได้ยากขึ้นเท่านั้น แต่การเรียนกับติวเตอร์แบบตัวต่อตัว ผู้สอนจะมีเทคนิคในการถ่ายทอดความรู้และจัดเตรียมการสอนที่เหมาะกับนักเรียนแต่ละคน

3. การติดตามและประเมินผลลัพธ์ที่ได้จากการเรียน

ในฐานะครูประจำชั้นที่ต้องดูแลนักเรียนจำนวนมาก ครูอาจประสบกับปัญหาและข้อจำกัดในการติดต่อกับนักเรียนแต่ละคน ในขณะที่ติวเตอร์แบบตัวต่อตัวจะสามารถติดตามนักเรียนและสื่อสารกันได้ง่ายกว่า