ติวเตอร์ ใน ถลาง, ภูเก็ต

“ต้องสู้ถึงจะชนะ” คติดังกล่าวถูกปลูกฝังให้ลูกหลานชาวฮกเกี้ยนทั่วโลก ให้มีความกระตือรือร้นในการยกระดับชีวิตของตน หนุ่มสาวเมื่อครั้งกว่าสองร้อยปีที่แล้ว ออกเดินทางจากมณฑลฮกเกี้ยนหรือ มณฑลฝูเจี้ยนทางตอนใต้ของประเทศจีน (เป็นหนึ่งในชนเผ่าจีนโพ้นทะเล) เพื่อสร้างชีวิตใหม่ คำร่ำลือจากคนแล้วคนเล่าที่ออกเดินทางไปยังแผ่นดินใหม่ซึ่งเกาะภูเก็ตเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทาง ว่ามีงานให้ทำมีโอกาสสร้างตัว ในยุคเริ่มอาณานิคมของดัตซ์ซึ่งต้องการแรงงานชาวจีนมาก ทำให้มีเรือไปรับชาวจีนฮกเกี้ยนทุกเดือน เดือนละหลาย ๆ เที่ยว ทำให้จุดกำเนิดของชาวฮกเกี้ยนมาจากหลากหลายเมืองครอบคลุมทั่วบริเวณมณฑลฮกเกี้ยน แต่ส่วนมากมาจากเมืองชายฝั่งที่ติดทะเล บ้างก็มาจากเมืองจังโจว เมืองเฉวียนโจว เมืองฝูโจว เมืองเซี่ยเหมิน เมืองจังโจวและเฉวียนโจว เพราะเป็นพื้นที่บริเวณมีท่าเรือและผู้อพยพมากที่สุด ในขณะเดียวกันอีกฝั่งหนึ่งของท้องทะเล อย่างที่กล่าวเอาไว้เมืองต้องการแรงงานมาสร้างเมือง จึงทำชาวฮกเกี้ยน เป็นชนเผ่าคนจีนที่มีสัดส่วนสูงในมาเลเซีย (ในสมัยก่อน คหบดีชาวฮกเกี้ยนในจังหวัดภูเก็ตมักจะนิยมส่งบุตร-หลานไปเรียนหนังสือที่ ปีนัง, มาเลเซีย) อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์

ส่วนในประเทศไทยนั้น ชุมชนชาวฮกเกี้ยน มักจะตั้งรกราก อยู่ที่ ภูเก็ต ตรัง สงขลา สตูล ชาวฮกเกี้ยนเป็นชนเผ่าจีนกลุ่มแรก ๆ ที่อพยพออกมาจากพื้นแผ่นดินใหญ่ไปตามประเทศต่าง ๆ เนื่องจากเป็นมณฑลที่อยู่ติดทะเลจึงสามารถออกจากประเทศได้ง่ายกว่ามณฑลอื่น ช่วงแรกที่อพยพมาจะเป็นผู้ที่มีฐานะมาทำการค้า มาเป็นแรงงานกรรมกร เมื่อมีคนเดินทางมา จึงไม่ใช่แค่เพียงการโยกย้ายแรงงาน แต่เป็นการนำมาซึ่งวัฒนธรรม ศาสนาและความเชื่อ (งิ้ว หรือ อุปรากรจีนฮกเกี้ยน มีอายุราวพันกว่าปีมีเอกลักษณ์การร้อง การแสดงไม่เหมือนใคร เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของมณฑลฮกเกี้ยน) ในจังหวัดภูเก็ตเคยมีคณะหุ่นกระบอกฮกเกี้ยน หรือ มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "กาเหล" เป็นมหรสพอย่างหนึ่งของชาวฮกเกี้ยนที่นิยมชมกัน นิยมเล่นในงานมงคล ปัจจุบันหาชมยากเพราะขาดการสืบทอดจากลูกหลาน

อาหารฮกเกี้ยน เป็นหนึ่งในอาหารแบ่งตามกลุ่มหลักของจีน มีรสชาติที่กลมกล่อม ไม่รสจัด และ รสอ่อน นิยมใช้ ผัก ไก่ เนื้อหมู และ อาหารทะเล เช่น หมี่ฮกเกี้ยนผัด เป็นการผัดบะหมี่เส้นสีเหลืองขนาดใหญ่ของชาวจีนฮกเกี้ยน จะหาทานได้ที่จังหวัดภูเก็ต และ จังหวัดใกล้เคียง (แต่อร่อยสุดก็ต้องในจังหวัดภูเก็ต) นอกจากนั้น จะหาหมี่ฮกเกี้ยนผัดได้ที่ ปีนัง และ สิงคโปร์ เพราะทั้ง2 ที่มีชุมชนชาวฮกเกี้ยนอยู่ดังที่กล่าวมาแล้ว หมี่ฮกเกี้ยนเป็นการผัดหมี่กับอาหารทะเล หมู ตามชอบ ระหว่างผัดจะใส่น้ำซุปไปด้วย ทำให้มีน้ำขลุกขลิก จากนั้นจะทิ้งไว้ให้น้ำซุปเดือดเพื่อที่จะได้ซึมเข้าไปมนเส้นบะหมี่ และ น้ำซุปก็จะข้นขึ้น เป็นน้ำซอสที่มีความหวานของซีอิ๊วดำไปเคลือบเส้นบะหมี่ บะหมี่ฮกเกี้ยนจะมีอยู่ 2 แบบ แบบผัด และ บะหมี่น้ำ ชาวภูเก็ตเรียกบะหมี่ฮกเกี้ยนน้ำว่า "หมี่เชก" แม้เวลาผ่านไปชุมชนชาวฮกเกี้ยน รุ่นลูกหลานได้เกิดและเติบโตบนแผ่นดินใหม่ ประเพณีและวัฒนธรรมก็ถูกปรับปรุงให้เข้ากับโลกสมัยใหม่ บางครั้งการได้ทานอาหารฮกเกี้ยนสักจานหนึ่งก็อาจพาจินตนาการย้อนกลับไปถึงที่มาของอาหารได้

จังหวัดภูเก็ต มีลักษณะภูมิอากาศแบบเขตศูนย์สูตร ตั้งอยู่ในเขตอิทธิพลลมมรสุม ด้วยเหตุนี้จังหวัดภูเก็ตจึงมีอากาศอบอุ่นตลอดทั้งปี หากเป็นฤดูฝนแม้อากาศอบอุ่นก็มีความชุ่มชื้น ตลอดปีภูเก็ตมีเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูฝน ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงพฤศจิกายน และ ฤดูร้อนได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ เริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงเมษายน สังเกตได้จากสัปดาห์ที่สองของเดือนเมษา หากไปยืนตรงชายหาดฝั่งตะวันตกแม้เพียงต่างกันแค่ 1 อาทิตย์ คลื่นลมอาจแตกต่างกันได้ และเดือนมีนาคมเป็นเดือนที่มีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดคือ 33.4 เซลเซียส และเดือนมกราคม เป็นเดือนที่มีอุณหภูมิเฉลี่ยต่ำสุดคือ 22 เซลเซียส มรสุมหลักที่พัดเข้ามาสู่จังหวัดภูเก็ตคือ ลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ มรสุมตะวันตกเฉียงใต้พัดปกคลุมประเทศไทย ระหว่างกลางเดือนพฤษภาคมถึงกลางเดือนตุลาคม โดยมีแหล่งกำเนิดจากบริเวณความกดอากาศสูง ในซีกโลกใต้บริเวณมหาสมุทรอินเดีย มรสุมนี้จะนำมวลอากาศชื้นจากมหาสมุทรอินเดียมาสู่จังหวัดภูเก็ตและประเทศไทย ทำให้มีเมฆมากและฝนชุกทั่วไป คลื่นในทะเลมีกำลังแรงและสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามบริเวณชายฝั่งทะเล และเทือกเขาด้านรับลมจะมีฝนมากกว่าบริเวณอื่น ถ้าเป็นลมประจำถิ่น ลมประจำถิ่นในประเทศไทย (Local Wind) ได้แก่ลมที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาต่างๆ ของช่วงปี ซึ่งมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามท้องถิ่นต่างๆ ของประเทศไทยอาทิเช่นลมว่าว / ลมข้าวเบาเป็นลมที่พัดมาจากทางทิศเหนือลงมายังลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาลงไปทางทิศใต้เป็นลมหนาวที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาต้นฤดูหนาวราวเดือนกันยายน ถึงพฤศจิกายนเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนนิยมเล่นว่าว จึงเรียกว่าลมว่าว ลมสลาตัน / ลมเพชรหึงเป็นลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้มักเกิดในช่วงต้นของการเปลี่ยนฤดูกาล ช่วงเวลาดังกล่าวมักจะเกิดพายุฝนหรือลมแรง ในบางครั้งเรียกว่าลมเพชรหึง ซึ่งเป็นลมพายุใหญ่มีชื่อเรียกต่างๆ กันไปในแต่ละท้องถิ่นลมงวง / นาคเล่นน้ำ จะเห็นเป็นสายน้ำขึ้นจากทะเลไปบนฟ้าเป็นลักษณะของลมพายุหมุนที่เกิดจากการหมุนเวียนของอากาศภายในเมฆฝนในบางครั้งเราอาจเห็นเมฆซึ่งมีลักษณะคล้ายงวงยาวลงมาจากฐานเมฆฝนสำหรับประเทศไทยพบลมชนิดนี้เกิดขึ้นในทะเลจึงมักเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “นาคเล่นน้ำ” มักเป็นเวลาไม่นานพอหมดกำลังก็จะสลายไป เมื่อรู้จักช่วงเวลาของลมมรสุมแล้วจะช่วยทำให้เราสามารถวางแผนการเดินทางมาท่องเที่ยวภูเก็ตได้ อย่างไรก็ตามแม้ในฤดูมรสุม จังหวัดภูเก็ตก็ยังคงสวยงามพร้อมต้อนรับนักท่องเที่ยวเสมอ

ความสำเร็จในการเรียนระดับมัธยมปลายของนักเรียนแต่ละคนดูแตกต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็นผลการเรียนเกรดเฉลี่ย 4.0 ได้รับเลือกเป็นประธานชั้นเรียน หรือแค่มีความสุขในชีวิตช่วงมัธยม แต่โดยทั่วไปแล้วเครื่องมือในการบรรลุเป้าหมายนั้นจะเหมือนกันดังต่อไปนี้

1.กำหนดเป้าหมายระยะสั้นและระยะยาว การตั้งเป้าหมายเป็นทักษะที่พัฒนาอยู่ตลอดเวลา การที่จะทำให้สำเร็จตามเป้าหมายที่ตั้งไว้ นักเรียนจะต้องรู้จักกับนิสัยการทำงานและแรงจูงใจของตัวเอง การตั้งเป้าหมายที่เกินจริงทำให้ท้อใจได้อย่างรวดเร็ว ให้ตั้งเป้าหมายระยะยาวที่ต้องการ แล้วดูว่าการจะเดินไปถึงเป้านั้นต้องผ่านกระบวนการอะไรบ้าง ซึ่งกระบวนเหล่านี้ถือเป็นเป้าหมายระยะสั้นที่สำคัญและต้องทำให้สำเร็จไปที่ละขั้น จากนั้นวางแผนและลงมือทำเพื่อให้บรรลุเป้าหมายเหล่านี้

2. บริหารเวลาให้เป็น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนนักเรียนต้องพัฒนาทักษะการบริหารเวลาที่ดี ซึ่งหมายถึงการทำและยึดติดกับตารางเรียน การบริหารเวลาว่า เป็นสิ่งที่คนจําเป็นต้องนึกถึง เพราะไม่เช่นนั้น เวลาจะผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์โดยที่ไม่สามารถทําอะไรได้เลย การเรียนรู้การบริหารเวลา คือศิลปะของการทำงานหลายอย่างพร้อมกันแล้วประสบความสำเร็จ

3. เลือกลงเรียนในสายวิชาหรือหลักสูตรที่ถนนัด นักเรียนหลายคนอาจจะยังเลือกไม่ได้หรือไม่รู้ว่าตัวเองต้องการทำอะไรในอนาคต แต่นักเรียนควรเลือกเรียนในสิ่งที่ตัวเองถนัด หรือสายวิชาที่ชอบไว้ก่อน เช่น ศิลป์ภาษา วิทย์คณิต ศิลป์คำนวน เป็นต้น เพราะนักเรียนจะสนุกไปกับการเรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบแล้วตั้งใจทำเกรดให้ได้ดี ในทางกลับกันหากนักเรียนเลือกเรียนในสายวิชาที่ไม่ถนัด อาจทำให้นักเรียนรู้สึกเบื่อหรือพบว่าตัวเองมีตัวเลือกที่ จำกัด รู้สึกกดดันและทำให้ผลการเรียนออกมาไม่ดีเท่าที่ควร จนทำให้การเรียนต่อในระดับที่สูงขึ้นกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก

4.ค้นหาแรงจูงใจ การเรียนระดับมัธยมไม่ได้เป็นเพียงเวลาพิสูจน์สติปัญญาและความสามารถในการรับมือกับงานระดับวิทยาลัยเท่านั้น นักเรียนควรคิดว่านี่เป็นโอกาสพิเศษในการค้นหาสิ่งที่ตัวเองต้องการ ระบุความสนใจและแรงบันดาลใจที่จะประสบความสำเร็จมากขึ้น