ดูแลเด็ก ใน ราษฎร์บูรณะ, กรุงเทพมหานคร

เขตราษฎร์บูรณะ ตั้งอยู่ทิศตะวันตกบนฝั่งธนบุรี มีแม่น้ำพระยาซึ่งเป็นแม่น้ำที่สำคัญของประเทศไทย กั้นอาณาเขตทิศเหนือและทิศตะวันตก ทำให้เขตธนบุรี เขตบางคอแหลม เขตยานนาวา และ อำเภอพระประแดงของจังหวัดสมุทรปราการแยกออกจากเขตนี้ ทิศใต้ติดกับเขตทุ่งครุ และทิศตะวันตกติดเขตจอมทอง เขตพื้นที่นี้มีที่สำคัญข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมฝั่งธนบุรีและฝั่งพระนครนั้นคือ สะพานพระราม9 ที่ถูกสร้างขึ้นในรัชกาลที่9 (พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร) ในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ รอบ ใน ปี พ.ศ. 2530

อดีตมีพื้นที่ถึง 42.87 ตารางกิโลเมตร แต่มีการขยายเมืองในกรุงเทพมหานคร ทำให้เกิดการกระจายตัวของประชากรจึงเกิดการปรับเปลี่ยนแบ่งพื้นที่บางส่วนไปขึ้นกับเขตธนบุรี เขตจอมทอง เขตราษฎร์บูรณะ และตั้งเขตทุ่งครุ ทำให้ปัจจุบันมีพื้นที่เพียง15.782 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม เหมาะแก่การทำเกษตรกรรม ชาวบ้านจึงมีอาชีพทำสวน เช่น ปลูกส้ม มะพร้าว ฯลฯ และมีการแบ่งเขตการปกครองเป็นสองแขวง คือ แขวงราษฎร์บูรณะ และแขวงบางปะกอก ซึ่งผู้คนจะอาศัยอยู่ที่พื้นที่แขวงบางปะกอกมากกว่า

สมัยโบราณตอนไม่มีถนน ชาวบ้านใช้วิธีการเดินทางด้วยทางน้ำเท่านั้น เพื่อทำมาค้าขาย ส่งสินค้า ทั้งเรือพายเรือแจวหรือเรือยนต์ กาลเวลาผ่านไปทำให้การคมนาคมถูกพัฒนามีการสร้างถนนสำคัญทั้ง สายหลัก ได้แก่ ถนนสุขสวัสดิ์ , ถนนราษฎร์บูรณะ และถนนประชาอุทิศ ทางพิเศษเฉลิมมหานคร (ระบบทางด่วนขั้นที่ 1 หรือ "ทางด่วน 1") ส่วนสายรองได้แก่ ถนนราษฎร์พัฒนา, ถนนสุขสวัสดิ์ 13 และถนนจอมทอง-บูรณะ ทำให้การเดินทางสะดวกสบายขึ้น นอกจากนั้นเขตนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญต่าง ๆ เช่น วัด โรงเรียน วิทยาลัย สะพาน อาคารสำนักงาน และโรงพยาบาลอีกด้วย

กล่าวถึงการเลือกโรงเรียนให้เด็กนั้น เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน พ่อ แม่ ผู้ปกครอง ควรวินิจพิจารณาในหลาย ๆด้าน โดยเฉพาะเด็กอนุบาล ที่ต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ ผู้คนส่วนใหญ่มักมองเรื่องความปลอดภัยเป็นหลักเช่น มีกล้องวงจรปิดหรือไม่ ระบบการรับส่งเข้าเรียน การฆ่าเชื้อโรค ฯลฯ แต่ยังมีเรื่องราวอีกหลายด้านที่ไม่ควรมองข้ามก่อนทำการตัดสินใจ อาทิ

- ตัวเด็ก เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการเลือกโรงเรียน พ่อ แม่ ควรสังเกตลักษณะความถนัดของเด็ก รวมไปถึงจุดเเข็ง จุดอ่อนเพราะเด็กทุกคนไม่เหมือนกัน และไม่ได้เหมาะกับโรงเรียนทุกที่ ไม่ควรเลือกตามใจ พ่อ แม่ อยากให้เรียนเท่านั้น เช่น ลูกถนัดสายภาษา แต่ถูกบังคับให้เรียนสายวิทย์, ลูกถนัดสายอาชีพ แต่ให้เรียนสายสามัญ ลูกคนโตประสบความสำเร็จ อยากให้ลูกคนถัดไปเดินตามรอยพี่ เป็นต้น การถูกบังคับเหล่านี้มักก่อผลเสียแกเด็ก ทั้งด้านผลการเรียนไม่ดี ไม่ตั้งใจเรียน หรือบางรายอาจถึงขั้นเรียนไม่จบ ต้องลาออกก่อน ทำให้เด็กเสียเวลาการเรียนไปเป็นปี ๆ

-ระยะทาง ไม่ควรเลือกโรงเรียนที่ห่างจากบ้านหรือที่ทำงานพ่อ แม่ ไกลเกินไป เพราะต้องตื่นเช้า และกลับเย็นค่ำ ส่งผลให้เด็กเพลียจากการเดินทาง ไม่มีเวลาทำการบ้าน ทบทวนบทเรียน เล่นกับเพื่อน หรือ ออกกำลังกาย

-ค่าเทอม ควรเลือกตามความเหมาะสมของฐานะแต่ละครอบครัว ครอบครัวใดมีฐานะทางการเงินดีมักเลือกโรงเรียนเอกชนเพราะถือหลักการลงทุนด้านการศึกษาให้กับลูกเป็นเรื่องที่ดี แต่หากครอบครัวที่มีปัญหาทางด้านการเงิน สามารถเลือกโรงเรียนรัฐบาลที่มีมาตรฐานได้

-ติดตามข่าวสารโรงเรียนรวมถึงชื่อเสียง ควรหาข้อมูลของโรงเรียน ติดตามข่าวการทำกิจกรรมของเด็ก และชื่อเสียงของโรงเรียน บางโรงเรียนอาจพบชื่อเสียงที่ไม่ดี แต่หากผู้บริหารสามารถหาทางออกที่ดี หรือมีมาตรการ การแก้ไข วิธีการออกมายอมรับผิดชอบต่าง ๆ ให้กับโรงเรียนได้ดีหรือไม่ หรือ พ่อ แม่ ผู้ปกครองสา
มารถสอบถามข้อมูลประสบการณ์จากหลาย ๆ เสียง ที่เคยเรียนโรงเรียนนี้

-นโยบาย หลักสูตร เป้าหมายของโรงเรียน ไม่ควรตรึงเคลียด เน้นวิชาการมากเกินไป ควรดูว่าเหมาะสมกับเด็กหรือไม่ เช่น เน้นภาษา กีฬา หรือ วิทยาศาสตร์ เป็นต้น

-สภาพแวดล้อม บรรยากาศห้องเรียน ห้องน้ำ ห้องอาหาร ต้องสะอาด ถูกสุขลักษณะ มีสนามหญ้าให้เด็กได้วิ่งเล่น

การที่พ่อ แม่ ผู้ปกครองเป็นส่วนใหญ่ ให้ความเอาใจใส่เรื่องการพิจารณาโรงเรียนก่อนเข้าเรียนจึงเป็นเรื่องที่ดี และเป็นอีกหนึ่งหนทางที่ทำให้ โรงเรียนแต่ละที่ ต่างต้องทำมาตรฐานของโรงเรียนตัวเองให้อยู่ในเกณฑ์ดีอยู่สม่ำเสมออีกด้วย

การอ่าน เป็นสิ่งสำคัญของพัฒนาการทางสมอง ที่เกี่ยวข้องกับการคิด การกระทำ และความรู้สึก เช่น การควบคุมอารมณ์ การยืดหยุ่นทางความคิด การจดจำ และเรียกใช้ข้อมูลอย่างมีระบบ การจัดลำดับความสำคัญของเรื่องต่าง ๆ และการทำสิ่งต่าง ๆ อย่างเป็นขั้นเป็นตอน จนบรรลุความสำเร็จ ซึ่งจะมีผลกับเด็กเมื่อเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ในอนาคต

จากผลการสำรวจ สถิตเด็กไทยในปัจจุบันในวัยเรียน มักมีปัญหาอ่านไม่ออกหรือ อ่าน เขียนไม่คล่อง ซึ่งมีแนวโน้มสูงขึ้นเรื่อย ๆ ในอนาคตข้างหน้า อ้างอิงจาก สถาบันอุทยานการเรียนรู้ “ทีเคพาร์ค” (TK park)

ซึ่งปัญหานี้ควรได้รับการแก้ไขอย่างเร่งด่วน ไม่ว่าจากทางภาครัฐ โรงเรียน พ่อ แม่ ผู้ปกครอง และตัวเด็กเอง อาทิ

-ภาครัฐ โรงเรียน และผู้เกี่ยวข้อง

ควรมีการตรวจสอบด้านหลักสูตร วิธีการจัดการเรียนการสอน และลงไปดูในรายละเอียดถึงสาเหตุและสภาพแวดล้อมของตัวเด็กเป็นรายคน จะได้วิเคราะห์ หาทางแก้ปัญหาอ่านหนังสือไม่ออกหรืออ่านไม่คล่องได้ตรงจุด

-พ่อ แม่ ผู้ปกครอง และตัวเด็กเอง

สิ่งที่พ่อ แม่ ผู้ปกครอง สามารถมีส่วนช่วยในเรื่องนี้ได้คือ การส่งเสริมให้เด็กมีนิสัยรักการอ่านตั้งแต่ยังอ่านไม่ออก ซึ่งสามารถทำได้ตั้งแต่เด็กอยู่ในท้อง เด็กทารกจะสามารถจดจำเสียงของพ่อ แม่ ได้ และนำมาต่อยอดความรู้ให้เด็กก่อนการเข้าเรียน ซึ่งเป็นวัยที่สำคัญเปรียบเสมือนผ้าขาว ที่เติมแต่งอะไรเข้าไปก็คล้อยตามนั้น ด้วยวิธีการเบี่ยงเบนความสนใจเด็กยุคใหม่ที่ติดสื่อดิจิตอล โดยสร้างบรรยากาศ ให้เหมาะสม เช่น จัดโซนพื้นที่ห้องสมุดในบ้าน ชั้นวางหนังสือสีสันเพื่อเป็นที่ดึงดูด มีสมุดภาพหรือหนังสือนิทานที่เน้นไปทางภาพมากกว่าตัวหนังสือ ทำกิจกรรมอ่านหนังสือพร้อมกับเด็ก เปิดโอกาสให้เด็กซักถาม ในเรื่องที่สงสัย หรือโยนคำถามให้เด็ก และมีคำตอบในแง่ของการอธิบาย ให้ความคิดเห็นร่วมกัน เสริมคติเตือนใจ สำหรับคำตอบนั้นไม่ควรมีใครถูกหรือผิด จะทำให้เด็ก กล้าตอบ มีความไว้ใจเล่าความคิดให้ฟัง เมื่อเกิดความเข้าใจ รับฟังขึ้น และที่สำคัญคือ ไม่กดดัน ไม่บังคับอ่านให้จำในทันที หรือเปรียบเทียบเด็กที่อ่านออกได้ก่อน เป็นต้น วิธีการเหล่านี้สามารถทำให้เด็กเล็กมีความรู้สึกดีและสนุกกับการอ่านหนังสือ ไม่เบื่อง่าย และมีความอยากอ่านหนังสือได้เองในวัยต่อไป