ดูแลผู้สูงอายุ ใน ดินแดง, กรุงเทพมหานคร

เขตดินแดง มีพื้นที่ขนาดปานกลาง 8.354 ตารางกิโลเมตร เมื่อเทียบกับอีกสี่สิบเก้าเขตในกรุงเทพมหานคร แต่เป็นพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นมาก ซึ่งการสำรวจล่าสุดในปี พ.ศ. 2563 มีทั้งหมด 115,508 คน มีการแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวงคือ แขวงดินแดง และแขวงรัชดาภิเษก โดยประชากรให้ความนิยมอาศัยอยู่ในพื้นที่แขวงดินแดงมากกว่าราวเจ็ดหมื่นกว่าคน สำหรับที่มาของชื่อดินแดงนั้น เนื่องจากพื้นที่ของเขตนี้ในอดีตส่วนใหญ่แล้วเป็นทุ่งนากว้างขวางเหมือนกันเขตรอบนอกของกรุงเทพฯ จนสมัยนายกรัฐมนตรี จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้คิดพัฒนาตัดเพิ่มถนนต่อจากถนนราชวิถีเข้ามาในพื้นที่นี้จนกลายเป็นถนนเส้นหลัก ระหว่างการก่อสร้างที่ต้องใช้ดินลูกรังจึงเกิดฝุ่นละอองฟุ้งกระจายเป็นสีแดงไปเกาะจับหลังคาบ้านเรือนของชาวบ้านไปทั่วบริเวณนั้น ทำให้ชาวบ้านเรียกถนนสายนี้ว่าถนนดินแดง ตามด้วยย่านดินแดง ภายหลังทางการมีการปรับเปลี่ยนการปกครองเลยใช้ชื่อเรียกนั้นมาตั้งเป็นชื่อเขต แต่ก่อนจะได้มาเป็นเขตดินแดงจวบจนปัจจุบันนี้ เขตดินแดงได้ถูกโยกย้ายปรับเปลี่ยนไปอยู่เขตอื่นหลายเขตด้วยกันคือ เป็นแขวงหนึ่งของเขตบางซื่อก่อน จากนั้นถูกย้ายไปขึ้นกับเขตพญาไท และย้ายไปขึ้นกับเขตห้วยขวาง ภายหลังเขตดินแดงมีการขยายตัวและเขตห้วยขวางมีประชากรเพิ่มขึ้น เพื่อความง่ายในการปกครองและความสะดวกของประชากร ทางการเลยปรับการบริหารแยกแขวงดินแดงออกมาเป็นเขตดินแดง จวบจนปัจจุบันนี้

เขตดินแดงในปัจจุบันเป็นทั้งแหล่งการค้า แหล่งการศึกษา แหล่งการบริการ และแหล่งที่อยู่อาศัย ฯลฯ มีสถานที่ตั้งสำคัญ ๆ เกิดขึ้นหลายแห่ง เช่น ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนประจำประเทศไทย สถานีวิทยุกระจายเสียงมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี กระทรวงแรงงาน ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย โรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี วิทยาลัยอาชีวศึกษาพณิชยการจำนงค์และวิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจจำนงค์ เป็นต้น

เขตดินแดง นับเป็นเขตที่มีพื้นที่ติดกับเขตแหล่งเศรษฐกิจ ข้างเคียงสำคัญ ๆ มีความเจริญรุ่งเรืองในหลาย ๆ ด้าน โดยมีทิศเหนือติดกับเขตจตุจักร ทิศตะวันออกติดต่อกับเขตห้วยขวาง ทิศใต้ติดต่อกับเขตราชเทวี ทิศตะวันตกติดต่อกับเขตพญาไท ทำให้มีการพัฒนาเส้นทางคมนาคมมาถึงเขตนี้ด้วย จากถนนดินลูกรังมาเป็นถนนในปัจจุบันนับได้ว่าเจริญรุ่งเรืองกว่าในอดีตเป็นอย่างมาก เพราะมีทั้งถนนสายหลัก สายรอง ทางลัด ถนนพิเศษ ที่เป็นถนนเส้นสำคัญหลายเส้นทางเช่น ถนนรัชดาภิเษกถนนดินแดง ถนนอโศก-ดินแดง ทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางพิเศษศรีรัช ถนนประชาสงเคราะห์ เป็นต้น อีกทั้งมีสถานีรถไฟฟ้าหลายสถานี นับได้ว่าเป็นพื้นที่ที่มีการคมนาคมที่ครบวงจร จึงเกิดแหล่งงานและแหล่งที่อยู่อาศัยขึ้นเป็นจำนวนมาก อย่างที่ทราบกันดีแล้วว่าเขตดินแดงเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยอย่างหนาแน่น โดยเฉพาะย่านอโศก-ดินแดง ซึ่งวิถีชีวิตของผู้คนในเขตนี้ มีหลากหลายเชื้อชาติ ศาสนา รวมถึงหลากหลายนิกายต่างกันออกไป อันสังเกตได้จากการสร้างสถานที่เคารพของแต่ละศาสนาในเขตพื้นที่แห่งนี้ เช่น

1) วัดกุนนทีรุทธาราม (วัดห้วยขวาง)

เป็นวัดพุทธ ฝ่ายเถรวาท มหานิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร

2) วัดพรหมวงศาราม (วัดหลวงพ่อเณร)

เป็นวัดพุทธ ฝ่ายเถรวาท มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ 41 ซอย เพิ่มสิน แขวง ดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร 10400

3) วัดเล่งจิ๋วเจงเสี่ย

เป็นวัดจีน วัดพุทธ ฝ่ายมหายาน ตั้งอยู่ที่ 40 ซอยสมปรารถนา ถนนดินแดง เขตดินแดง

5) วัดแม่พระฟาติมา

เป็นวัดของศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ที่ 4080ถนนอโศก-ดินแดง เขตดินแดง แขวงดินแดง กรุงเทพมหานคร 10400

6) มัสยิดมูฮายีรีน

เป็นสถานที่สำคัญของทางศาสนาอิสลาม ตั้งอยู่ที่ 137 ถนน มิตรไมตรี แขวง ดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร 10400

7) มัสยิดดารุ้ลมู่ฮาญีรีน

เป็นสถานที่สำคัญของทางศาสนาอิสลาม ตั้งอยู่ที่ 43/27 ซอย ชานเมือง 10 ถ. รัชดาภิเษก แขวง ดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร 10400

ปัจจุบันเทคโนโลยีการสื่อสารได้เข้ามามีบทบาทกับการดำรงชีวิตของมนุษย์เป็นอย่างมาก สังเกตได้จากผู้ประกอบการด้านเทคโนโลยีสื่อสารได้พัฒนา ปรับปรุง อุปกรณ์ เช่น มือถือ คอมพิวเตอร์ แท็ปเล็ต ต่าง ๆ ออกรุ่นใหม่ตลอดเวลาอย่างต่อเนื่อง โดยอดีตราคาอุปกรณ์เหล่านั้นค่อนข้างสูง ยากต่อการเข้าถึงของครอบครัวที่มีฐานะทางการเงินไม่ดี ต่างกับปัจจุบันที่ยอดของผู้บริโภคล้นตลาด มีการแข่งขันการทางตลาดมากขึ้น ทางผู้ประกอบการเหล่าจึงต้องคิดค้นอุปกรณ์ในหลากหลายราคาเพื่อให้สามารถเข้าถึงตลาดผู้บริโภคได้ทุกกลุ่ม ทำให้การใช้อุปกรณ์เทคโนโลยีสื่อสารในปัจจุบันเป็นเรื่องง่ายขึ้น

การใช้เทคโนโลยีการสื่อสารมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ดังนั้นผู้ใช้ควรได้รับการศึกษาถึงวิธีการใช้งานให้ถูกต้องมิเช่นนั้นอาจเกิดภัยร้ายแรงขึ้นได้ เช่นในวัยเด็ก ที่ไม่ควรอยู่กับการใช้หน้าจอนานเกินไป เพราะอาจทำให้เกิดอาการสมาธิสั้น มีอารมณ์รุนแรง ดื้อ เป็นต้น แต่หากใช้อย่างมีสติเทคโนโลยีเหล่านั้นก็มีประโยชน์มากโขอยู่เหมือนกัน เช่น สามารถใช้ในการติดต่อสื่อสาร ศึกษาหาความรู้ เรียนออนไลน์ ใช้ในการค้นหาเส้นทางรถ ทางเรือ และค้นหาความต้องการในปัจจัยการดำรงชีวิตต่าง ๆ

กล่าวถึงหนึ่งในปัจจัยของการดำรงชีวิต สำหรับคนในครอบครัวที่มีผู้สูงอายุอยู่ในบ้านด้วยกัน ซึ่งเป็นผู้ที่มีพระคุณ นอกจากการได้ให้กำเนิดแล้ว ท่านยังเคยทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยเพื่อให้ลูกหลาน เติบโต กว่าจะมีงานทำในวันนี้ ร่างกายของท่านต้องในการทำงานมาอย่างหนักเป็นเวลานานถึง 60 ปีด้วยกัน ทำให้ร่างกายเกิดการทรุดโทรม มีอาการเจ็บป่วยตามมา ดังนั้นบุตรหลาน คนรอบข้างที่เกี่ยวข้องจึงควรให้ความสำคัญ ทดแทนบุญแก่ผู้สูงอายุอย่างยิ่ง เพราะหากลูก หลาน ได้เห็นการปรนนิบัติกับท่านให้เป็นตัวอย่างที่ดีในวันนี้ เด็กเหล่านั้นจะซึมซับและเก็บไว้ทำกับเราซึ่งเป็นวัยกลางคน วัยทำงานในวัยนี้ ในตัวอย่างที่ดีเหล่านั้นเช่นกัน ซึ่งวิถีชีวิตสังคมไทยในอดีตกับปัจจุบันต่างกันมาก เช่น อดีตผู้ชายมักทำงานนอกบ้าน ผู้หญิงมักทำงานบ้านดูแลเด็ก ดูแลผู้สูงอายุ แต่ปัจจุบันนี้ผู้หญิงส่วนใหญ่มีการออกไปทำงานมากขึ้น ด้วยสาเหตุหลาย ๆ อย่าง ทั้งความคิด ความเชื่อใหม่ ๆ เช่น ผู้ชายและผู้หญิง มีความเท่าเทียมกันมากขึ้น มีโอกาสได้ศึกษาเหล่าเรียน ดังนั้นผู้หญิงในวันนี้จึงสามารถหาเงินมาช่วยค่าใช้จ่ายในบ้านได้เช่นกัน

แต่ข้อเสียของการที่ผู้หญิงต้องทำงานนอกบ้านนั้นคือ มีเวลาดูแลบ้าน ดูแลลูก ดูแลผู้สูงอายุน้อยลงไปด้วย โดยเฉพาะผู้หญิงที่อาศัยในเขตเมืองกรุง ที่มีแหล่งงานรองรับหลากหลายอาชีพ ดังนั้นความจำเป็นในการหาผู้ช่วยมาดูแลในเรื่องดังกล่าวจึงเป็นสิ่งสำคัญมาก โดยปัจจุบันนี้มีผู้ประกอบการคิดค้นการให้บริการดูแลบุคคลเหล่านั้นแบบครบวงจร โดยการใช้เทคโนโลยีที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น ทั้งจากเว็บไซต์ เฟสบุ๊ค ไลน์ อีกทั้งยังมีการพัฒนาเป็นแอปพลิเคชันหาคนทำงานในมือถือต่าง ๆ ได้อีกด้วย ซึ่งผู้ใช้งานควรศึกษารายละเอียดถึงความน่าเชื่อถือของทางผู้ประกอบการเหล่านั้นก่อนทำการตัดสินใจ และปรับมุมมองความคิด เพื่อต้อนรับเทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่ต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับปัจจัยในการดำรงชีวิตในทุกวันนี้ด้วย